Zamknąć oczy pamięci

Autor: witold kiejrys, Gatunek: Poezja, Dodano: 13 lutego 2017, 14:41:49

Twoje ramiona są jak taniec -
Przy otwartym oknie słychać muzykę
Której echo faluje wznosi się i opada -

Gwiazdy wirują parami bezmiaru
I nie wiem kim i gdzie przy tobie jestem
W którą przenoszę się rzeczywistość -

A może mnie nie ma a może tyś tylko złudzeniem
Potrzeby - pragnienia - miłości - snu i ofiarowania -
Och! - tyle - byle zamknąć oczy pamięci.

Komentarze (5)

  • Zawsze jest nadzieja.

  • Pamięć często boli. Piękne bardzo strofy :)

    :)))

  • Nie, Nelly! Mnie pamięć nie boli (choć nie piszesz, że zawsze lecz często).
    Natomiast trudno mi zrozumieć ten ogrom dobra i szczęścia, jakie mnie, co dnia spotyka. Nawet wtedy, kiedy potykam się i przewracam. - Wierząc, że każdy upadek może być źródłem wyniesienia.

    Wszelako był taki czas, kiedy bezrozumny i tkwiąc w słabej wierze, z byle powodu odczuwałem ból pychy. Ale wtedy odrzucałem pamięć, zanurzając się w świecie iluzji i zakłamania. Tak było.

    Dziękuję :)

  • Pani Irene, jeśli tylko ktoś jej potrzebuje. Byle z umiarem.

  • piękny tytuł, czuły tekst.

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się